جایزه کلیو : اسکار تبلیغات

دهه‌ی ۱۹۸۰

در سال ۱۹۸۳ اونز با قرار دادن تبلیغات تلویزیون کابلی به جایزه ی‌کلیو وسعت بخشید. به‌ علاوه برای مراسم سال ۱۹۸۴ این قانون را  تعیین ‌کرد که آثار ارسالی به جشنواره باید در سال گذشته ثبت و پخش شده باشند. با وضع این قانون، آژانس‌های تبلیغاتی برای پخش تبلیغ و شرکت دادن آثار خود در جشنواره، به تکاپوی بیشتری افتادند.

در سال ۱۹۸۷، تبلیغات زبان اسپانیایی نیز به بخش‌های مسابقه افزوده شد.

دهه‌ی ۱۹۹۰

در سال ۱۹۹۱ گردانندگان جایزه‌ی کلیو دچار بحران مالی و ورشکستگی شدند. عدم حضور مقامات شرکت و مدیرعامل کلیو در مراسم اهدای جوایز آن سال باعث به هرج‌ومرج کشیده‌ شدن مراسم شد. در روزهای بعد این جمله تیتر خبری رسانه‌ها بود: «فروپاشی کلیو؛ آشفتگی و توطئه از معتبرترین جایزه‌ی دنیای تبلیغات، یک مضحکه ساخته است.»

در ۱۷ مارس ۱۹۹۲ کمپانی کلیو با ۸/۱ میلیون دلار بدهی اعلام ورشکستگی کرد. پیش از آن تعدادی از کارکنان کلیو به دلیل عدم دریافت حقوق ماهانه شرکت را ترک کرده بودند.

آقای اونز قصد داشت کمپانی کلیو را به ارزش ۲ میلیون دلار بفروشد اما نشریات تجاری قیمت حراج را ۱۰ هزار دلار گزارش کردند. در نهایت این شرکت به قیمتی محرمانه به یک ناشر شیکاگویی به نام روث راتنی^۷  واگذار شد. او این رویداد را دوباره سازمان‌دهی کرد و آن را مراسم اهدای «جوایز کلیوی جدید» ^۸ نامید. ولی کلیو جایگاه گذشته‌اش را از دست داده بود و تعداد آثار ارسالی به جشنواره با ۷۵ درصد کاهش نسبت به دوره‌های قبل، به ۶ هزار اثر رسید.

همان‌طور که گفته شد، راتنی جایزه کلیو را دوباره سازمان‌دهی کرده و فرآیند رقابتی آن را تغییر داد. مهم‌ترین تغییر، ترکیب بخش داخلی و بین‌المللی جشنواره بود؛ به طوری که در کلیوی جدید، شرکت‌های آمریکایی و شرکت‌های خارجی به شکل مستقیم با هم رقابت می‌کردند. آژانس سوئیسی کنسالت-ادویکو یانگ اند روبیکام^۹برنده‌ی جایزه‌ی بهترین کمپین تلویزیونی در نخستین دوره‌ی کلیو‌ی جدید شد.

چندی بعد در دادگاه حکم شد که کلیو باید هزینه‌ها را به طلبکاران مراسم ۱۹۹۱ پرداخت کند. در آن زمان راتنی با کمبود منابع مالی مواجه بود و نمی‌توانست این بدهی ۶۰۰ هزار دلاری را پرداخت کند. به این ترتیب شخصی به نام جیمز ام. اسمیت^۱۰  که قبلاً تدوینگر فیلم بود، این مبلغ را پرداخت کرد و به مالک مراسم جایزه‌ی کلیو تبدیل شد.

سرانجام در سال ۱۹۹۷ کلیو به یک شرکت رسانه‌ای هلندی به نام وی‌ان‌یو^۱۱ فروخته شد. در سال ۲۰۰۷ وی‌ان‌یو نام شرکت خود را به نیلسن^۱۲  تغییر داد. در سال ۲۰۰۹ وقتی شرکت ای‌فایو گلوبال مدیا^۱۳،  مجلات ادویک ^۱۴ و  بیلیورد ^۱۵ را از شرکت نیلسن گرفت، کنترل کلیو را هم از آن خود کرد.

داوری آثار

در جشنواره‌ی کلیو  آثار از تمامی نقاط جهان پذیرفته می‌شوند. این کار خلاقیت‌های ناشناخته را آشکار می‌کند و همچنین باعث جذب مخاطب در سطح بین‌المللی می‌شود. کلیو افرادی را به عنوان هیأت داوران انتخاب می‌کند که آثار خلاقانه‌‌ی ایشان در نوع خود بهترین است؛ این کار برای اطمینان از آن است که هر یک از داوران درک عمیقی از بازار رو به رشد و زمینه‌ی تخصصی خود داشته باشند. داوران موظف هستند که منحصراً به ارزش خلاقانه‌ی آگهی رأی بدهند. فرآیند داوری کلیو صادقانه، مردم‌سالار و غیرسیاسی است و گردانندگان جشنواره کلیو به هیأت داوران جهت‌ نمی‌دهند. داوران آزادند که به هیچ ‌یک از آثار جایزه‌ای اختصاص ندهند و یا هر تعداد جایزه‌ی طلا، نقره و برنز را که مناسب می‌بینند، در بخش‌های مختلف به آثار اهدا کنند.

قوانین شرکت در جشنواره

در هر دوره، آثار تبلیغاتی سال قبل مورد داوری قرار می‌گیرد و آژانس‌های تبلیغاتی می‌بایست آثار خود را در سال گذشته ثبت و پخش کرده باشند.

باید برای آثار تبلیغاتی از جانب سفارش‌دهنده پول پرداخت شده باشد. (به استثنای تبلیغات تولید شده برای مؤسسات خیریه و غیرانتفاعی)

یک اثر تبلیغاتی می‌تواند در چندین بخش به رقابت بپردازد.

آثاری که در سال‌های گذشته به جشنواره ارسال شده‌اند، در جشنواره پذیرفته نمی‌شوند. (به استثنای آثار ارسالی برای تالار مشاهیر)

اثر تبلیغاتی نباید موجب برانگیخته شدن حساسیت‌های ملی، مذهبی، فرهنگی و یا نژادی شود.

لازم است سفارش‌دهنده و یا صاحب اثر برای حضور آن اثر در جشنواره، اجازه رسمی بدهد.

حق کپی^۱۶  آثار ارسالی به جشنواره کلیو تعلق می‌گیرد و این سازمان برای نمایش و بازسازی آثار آزاد است.

لازم است هزینه‌ی کارشناسی آثار پرداخت شود. (این مبلغ از ۱۵۰ دلار برای یک کار دانشجویی تا چند هزار دلار برای یک کمپین برندسازی متغیر است.)

فرآیند داوری کلیو به سخت‌گیری معروف است. کمتر از ۲۰ درصد آثار موفق به گذراندن کارشناسی اولیه می‌شوند. سپس داوران جشنواره آثار باقی‌مانده را برای انتخاب برنده‌ی تندیس طلا، نقره یا برنز دوباره بازبینی می‌کنند. حدود ۵ درصد آثار برنده‌ی تندیس می‌شوند و کمتر از یک درصد آن‌ها طلا می‌گیرند. از میان برندگان طلا، جایزه‌ی بزرگ کلیو^۱۷  (مهم‌ترین جایزه جشنواره) به استثنایی‌ترین اثر اهدا می‌شود.

برنده‌ی جایزه کلیو ، خلاقانه‌ترین اثر جشنواره محسوب می‌شود که حتی ممکن است بتواند مسیر خلاقیت را در صنعت تبلیغات تغییر بدهد.

هرساله جوایزی به آژانس برتر سال، تولیدکننده‌ی برتر سال، تبلیغ‌کننده‌ی برتر سال، شرکت مادر تخصصی برتر سال و آژانس تبلیغاتی برتر هر کشور اهدا می‌شود. همچنین هر سال برای اشخاصی که سهم برجسته‌ای در صنعت تبلیغات داشته‌اند، جایزه‌ای تحت عنوان دستاورد ابدی در نظر گرفته می‌شود.